„13 წლის წინ, ამ დროს თურქეთის ერთ-ერთ კლინიკაში ვმკურნალობდი. დრო ჭიანურდებოდა და იმედი, რომ პრობლემები გადაიჭრებოდა, ქრებოდა. პატარა, დარდისგან გათანგულ გულზე ბრაზი მერეოდა. მზად ვიყავი, მთელი მსოფლიოსთვის ზურგი მექცია და პატარა ყუთში დავმალულიყავი, ოღონდ  ავრიდებოდი ამ პრობლემებს.

 ფონდის სახსრებიდან 2025 წელს 157 000 ლარი გაიცა 53 ბენეფიციარის სასარგებლოდ,  დაფინანსდა 263 განცხადება.

დეკემბერი ჩემთვის მძიმე თვეა, 31 დეკემბერს დაუსვეს ელენეს ლეიკემიის დიაგნოზი. 2019 წლის დადგომას საავადმყოფოს პალატაში გადასხმებზე შეერთებულ ელენესთან ერთად შევხვდი. ორი პროცენტი სოცოცხლის შანსი, რისკი რომ პირველივე ქიმიაზე დავკარგავდი შვილს...

შემდეგი გაჩერება - სიცოცხლე...

ნანიკო ტორონჯაძე ფონდის ყოფილი ბენეფიციარი და მოქმედი წევრია, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფილოლოგიის ფაკულტეტზე სწავლობს, ჩართულია ფონდის აქტივობებში, ბლოგებიც ამ ჩართულობის ნაწილია, უშურველად უზიარებს გამოცდილებას და ემოციას მათ, ვისაც დღეს სჭირდება მხარდაჭერა და თანადგომა იმ რთულ გზაზე, რომელსაც სიცოცხლისთვის ბრძოლა ქვია.